Slajdy i transkrypcja
Slajd 1 z 12
Teraz przejdźmy do omówienia farmakoterapii w leczeniu osób z zaburzeniami odżywiania typu napadowego. Ta sytuacja jest bardziej zbliżona do leczenia bulimii, ponieważ istnieje wiele dowodów na skuteczność leczenia farmakologicznego.
Źródła:
- Scott Crow, M.D.
Slajd 2 z 12
Ogólnie rzecz biorąc, klinicznie stosuje się trzy grupy leków. Pierwszą, podobnie jak w leczeniu bulimii, są leki przeciwdepresyjne. Drugą stanowią leki przeciwdrgawkowe, które stosujemy ze względu na ich działanie hamujące apetyt i tłumiące napady, a nie ze względu na efekt przeciwdrgawkowy. Nie uważamy, że jest to zaburzenie drgawkowe, ale raczej wykorzystujemy dodatkowe działanie tych leków. Wreszcie, obecnie istnieje zainteresowanie stosowaniem leków stymulujących, szczególnie odkąd na rynku pojawiła się lisdeksamfetamina.
Źródła:
- Crow, S. J. (2019). Pharmacologic treatment of eating disorders. The Psychiatric Clinics of North America, 42(2), 253-262. https://doi.org/10.1016/j.psc.2019.01.007
Slajd 3 z 12
Rozważając leczenie zaburzeń odżywiania typu napadowego za pomocą leków, niezwykle ważne jest, aby rozmawiać z pacjentami o celach leczenia. Zazwyczaj mamy trzy potencjalne cele w leczeniu tego zaburzenia. Pierwszym jest zmniejszenie napadów objadania się lub, idealnie, dążenie do całkowitego powstrzymania się od nich. To jest cel leczenia zarówno w przypadku psychoterapii, jak i farmakoterapii. Drugim celem jest zmniejszenie myśli, impulsów i ruminacji związanych z zaburzeniami odżywiania, co również dotyczy zarówno psychoterapii, jak i farmakoterapii.
Źródła:
- Crow, S. J. (2019). Pharmacologic treatment of eating disorders. The Psychiatric Clinics of North America, 42(2), 253-262. https://doi.org/10.1016/j.psc.2019.01.007
- McElroy, S. L., Guerdjikova, A. I., Mori, N., & O'Melia, A. M. (2012). Pharmacological management of binge eating disorder: current and emerging treatment options. Therapeutics and Clinical Risk Management, 8, 219–241. https://doi.org/10.2147/TCRM.S25574
Darmowe pliki
Pobierz PDF i inne pliki
Sukces!
Sprawdź swoją skrzynkę odbiorczą – wysłaliśmy tam wszystkie materiały.
Slajd 4 z 12
Trzecim celem jest zmiana masy ciała. Z pewnością spotykamy wielu pacjentów z zaburzeniami odżywiania typu napadowego, którzy chcą schudnąć. Widzimy wielu pacjentów, których lekarze pierwszego kontaktu pomagają kontrolować problemy z poziomem cukru we krwi, lipidami lub nadciśnieniem, i którzy również chcieliby, aby ich waga spadła. Ważne jest jednak, aby wyjaśnić podczas rozmowy z pacjentami, które z tych celów są dla nich istotne.
Źródła:
- Crow, S. J. (2019). Pharmacologic treatment of eating disorders. The Psychiatric Clinics of North America, 42(2), 253-262. https://doi.org/10.1016/j.psc.2019.01.007
- McElroy, S. L., Guerdjikova, A. I., Mori, N., & O'Melia, A. M. (2012). Pharmacological management of binge eating disorder: current and emerging treatment options. Therapeutics and Clinical Risk Management, 8, 219–241. https://doi.org/10.2147/TCRM.S25574
Slajd 5 z 12
Istnieją solidne dowody, że gdy pacjenci rozpoczynają leczenie, my jako specjaliści chcemy skupić się na napadach objadania się i myślach związanych z zaburzeniami odżywiania. Jednak dla wielu osób szukających leczenia, zmiana masy ciała może być najważniejszym celem. Kluczowe jest zidentyfikowanie tego i albo uzgodnienie wspólnego celu, albo przynajmniej zrozumienie, jaki cel jest ważny dla pacjenta przed rozpoczęciem leczenia. Jest to istotne, ponieważ różne leki mają różny wpływ na te poszczególne cele.
Źródła:
- Crow, S. J. (2019). Pharmacologic treatment of eating disorders. The Psychiatric Clinics of North America, 42(2), 253-262. https://doi.org/10.1016/j.psc.2019.01.007
- McElroy, S. L., Guerdjikova, A. I., Mori, N., & O'Melia, A. M. (2012). Pharmacological management of binge eating disorder: current and emerging treatment options. Therapeutics and Clinical Risk Management, 8, 219–241. https://doi.org/10.2147/TCRM.S25574
Slajd 6 z 12
Leki przeciwdepresyjne w leczeniu zaburzeń odżywiania typu napadowego przypominają to, co obserwowaliśmy w przypadku bulimii. Po pierwsze, zdecydowana większość wszystkich leków przeciwdepresyjnych wydaje się działać w zakresie zmniejszania napadów objadania się i istnieją pewne dowody, że mogą one w pewnym stopniu ograniczać ruminacje lub impulsy związane z zaburzeniami odżywiania. Dotyczy to SSRI, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, SNRI, a praktycznie wszystkie nowsze leki przeciwdepresyjne były przedmiotem badań klinicznych lub naukowych pod kątem zastosowania w zaburzeniach odżywiania typu napadowego.
Źródła:
- Crow, S. J. (2019). Pharmacologic treatment of eating disorders. The Psychiatric Clinics of North America, 42(2), 253-262. https://doi.org/10.1016/j.psc.2019.01.007
- McElroy, S. L., Guerdjikova, A. I., Mori, N., & O'Melia, A. M. (2012). Pharmacological management of binge eating disorder: current and emerging treatment options. Therapeutics and Clinical Risk Management, 8, 219–241. https://doi.org/10.2147/TCRM.S25574
Darmowe pliki
Pobierz PDF i inne pliki
Sukces!
Sprawdź swoją skrzynkę odbiorczą – wysłaliśmy tam wszystkie materiały.
Slajd 7 z 12
W ich stosowaniu, podobnie jak w leczeniu pacjentów z bulimią, używamy wysokich dawek. Około 60 mg fluoksetyny lub jej odpowiednika to standard, do którego dążymy. Chociaż, aby być uczciwym, potwierdzają to badania kliniczne. Nie mamy tak wielu bezpośrednich porównań dawek, jak w przypadku leczenia bulimii. Obserwujemy dość typowy profil działań niepożądanych leków przeciwdepresyjnych, bardzo podobny do tego, co można zaobserwować w innych grupach. Nie widzimy dużych różnic w działaniu między poszczególnymi klasami leków przeciwdepresyjnych. Wydają się one prawdopodobnie ogólnie podobne pod względem korzystnego wpływu na napady objadania się.
Źródła:
- McElroy, S. L., Guerdjikova, A. I., Mori, N., & O'Melia, A. M. (2012). Pharmacological management of binge eating disorder: current and emerging treatment options. Therapeutics and Clinical Risk Management, 8, 219–241. https://doi.org/10.2147/TCRM.S25574
- Arnold, L. M., McElroy, S. L., Hudson, J. I., Welge, J. A., Bennett, A. J., & Keck, P. E. (2002). A placebo-controlled, randomized trial of fluoxetine in the treatment of binge-eating disorder. The Journal of Clinical Psychiatry, 63(11), 1028-1033. https://doi.org/10.4088/jcp.v63n1113
Slajd 8 z 12
Jednak kluczową kwestią jest to, że choć leki te są pomocne w leczeniu objawów napadowego objadania się, nie wydają się mieć dużego wpływu na masę ciała. To właśnie tutaj kluczowe staje się upewnienie się, że mamy jasność co do celów pacjenta. Ponieważ jeśli Państwo uważają, że głównym celem jest ograniczenie napadów objadania się, a pacjent uważa, że głównym celem jest zmiana masy ciała, to mogą Państwo mieć bardzo różną ocenę tego, czy leczenie zadziałało, czy nie, gdy wszystko zostanie już powiedziane i zrobione. Dlatego warto to wyjaśnić na początku.
Źródła:
- McElroy, S. L., Guerdjikova, A. I., Mori, N., & O'Melia, A. M. (2012). Pharmacological management of binge eating disorder: current and emerging treatment options. Therapeutics and Clinical Risk Management, 8, 219–241. https://doi.org/10.2147/TCRM.S25574
Slajd 9 z 12
To prowadzi nas do leków przeciwdrgawkowych stosowanych u osób z zaburzeniami odżywiania typu napadowego, a są to topiramat i zonisamid używane poza wskazaniami. Są one wyraźnie pomocne w przypadku napadów objadania się, gdzie istnieją pewne dowody na zmianę masy ciała, co może być szczególnie prawdziwe w przypadku leczenia topiramatem.
Źródła:
- Crow, S. J. (2019). Pharmacologic treatment of eating disorders. The Psychiatric Clinics of North America, 42(2), 253-262. https://doi.org/10.1016/j.psc.2019.01.007
- McElroy, S. L., Arnold, L. M., Shapira, N. A., Keck, P. E., Jr., Rosenthal, N. R., Karim, M. R., Kamin, M., & Hudson, J. I. (2003). Topiramate in the treatment of binge eating disorder associated with obesity: A randomized, placebo-controlled trial. The American Journal of Psychiatry, 160(2), 255–261. https://doi.org/10.1176/appi.ajp.160.2.255
Darmowe pliki
Pobierz PDF i inne pliki
Sukces!
Sprawdź swoją skrzynkę odbiorczą – wysłaliśmy tam wszystkie materiały.
Slajd 10 z 12
Z drugiej strony, istnieją problemy z tolerancją topiramatu, który zazwyczaj powoduje problemy z przypominaniem sobie słów i może wywoływać mrowienie lub drętwienie palców. Te problemy są bardzo istotne przy jego stosowaniu w zaburzeniach odżywiania typu napadowego. Często ograniczają one leczenie, ale leki te wpływają zarówno na napady objadania się, jak i na masę ciała.
Źródła:
- Crow, S. J. (2019). Pharmacologic treatment of eating disorders. The Psychiatric Clinics of North America, 42(2), 253-262. https://doi.org/10.1016/j.psc.2019.01.007
- McElroy, S. L., Arnold, L. M., Shapira, N. A., Keck, P. E., Jr., Rosenthal, N. R., Karim, M. R., Kamin, M., & Hudson, J. I. (2003). Topiramate in the treatment of binge eating disorder associated with obesity: A randomized, placebo-controlled trial. The American Journal of Psychiatry, 160(2), 255–261. https://doi.org/10.1176/appi.ajp.160.2.255
Slajd 11 z 12
Kluczem do skutecznego stosowania topiramatu wydaje się być bardzo, bardzo powolne zwiększanie dawki. W innych zastosowaniach topiramat jest oczywiście zwiększany stosunkowo szybko, oczywistym przykładem jest próba uzyskania kontroli napadów padaczkowych. Jeśli celem jest kontrola napadów, szybkie osiągnięcie skutecznej dawki wydaje się dość rozsądne. Jednak w przypadku osób z zaburzeniami odżywiania typu napadowego, często stosuje się powolne zwiększanie dawki przez wiele tygodni, a być może nawet cofanie się, jeśli pojawią się działania niepożądane, a następnie próbę ponownego zwiększania dawki. To zazwyczaj poprawia tolerancję i sprawia, że lek jest bardziej użyteczny dla większej liczby osób.
Źródła:
- Crow, S. J. (2019). Pharmacologic treatment of eating disorders. The Psychiatric Clinics of North America, 42(2), 253-262. https://doi.org/10.1016/j.psc.2019.01.007
- McElroy, S. L., Arnold, L. M., Shapira, N. A., Keck, P. E., Jr., Rosenthal, N. R., Karim, M. R., Kamin, M., & Hudson, J. I. (2003). Topiramate in the treatment of binge eating disorder associated with obesity: A randomized, placebo-controlled trial. The American Journal of Psychiatry, 160(2), 255–261. https://doi.org/10.1176/appi.ajp.160.2.255
Slajd 12 z 12
Podsumowując kluczowe punkty, podobnie jak w leczeniu bulimii, istnieje szeroka gama leków, które są korzystne w leczeniu zaburzeń odżywiania typu napadowego. Różnorodne leki przeciwdepresyjne mogą przynieść korzyści. Nie przynoszą one jednak korzyści w zakresie przyrostu masy ciała, a głównie wpływają na napady objadania się. Leki przeciwdrgawkowe – topiramat i zonisamid – wydają się przynosić pewne korzyści w przypadku napadów objadania się i prawdopodobnie pewne korzyści w zakresie utraty masy ciała, chociaż są wyraźnie trudniejsze do tolerowania dla pacjentów.
Darmowe pliki
Pobierz PDF i inne pliki
Sukces!
Sprawdź swoją skrzynkę odbiorczą – wysłaliśmy tam wszystkie materiały.
