Slajdy i transkrypcja
Slajd 1 z 11
Przejdźmy teraz do omówienia leków stosowanych w leczeniu bulimii.
Źródła:
- Scott Crow, M.D.
Slajd 2 z 11
Pierwsze badania nad lekami w leczeniu bulimii dotyczyły stosowania leków przeciwdepresyjnych. Zaczęto od trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i inhibitorów MAO, a następnie przeszło się do SSRI. W leczeniu bulimii wypróbowano szeroki wachlarz leków dostępnych w leczeniu depresji. Ogólnie rzecz biorąc, leki przeciwdepresyjne zwykle działają w leczeniu bulimii. Ich skuteczność nie zależy od obecności objawów depresji ani diagnozy dużej depresji.
Źródła:
- Yu, S., Zhang, Y., Shen, C., Zhang, Y., Zhu, J., Hu, M., Zhu, Q., & Chen, K. (2023). Efficacy of pharmacotherapies for bulimia nervosa: A systematic review and meta-analysis. BMC Pharmacology and Toxicology, 24(1), 72. https://doi.org/10.1186/s40360-023-00713-7
Slajd 3 z 11
Za złoty standard w farmakoterapii bulimii uważamy leki z grupy SSRI. Są one powszechnie stosowane w leczeniu bulimii. Lekiem, który został najdokładniej przebadany w największych badaniach klinicznych, jest fluoksetyna – właśnie na podstawie tych badań fluoksetyna otrzymała wskazanie FDA do leczenia pacjentów z bulimią.
Źródła:
- Yu, S., Zhang, Y., Shen, C., Zhang, Y., Zhu, J., Hu, M., Zhu, Q., & Chen, K. (2023). Efficacy of pharmacotherapies for bulimia nervosa: A systematic review and meta-analysis. BMC Pharmacology and Toxicology, 24(1), 72. https://doi.org/10.1186/s40360-023-00713-7
- Fluoxetine Bulimia Nervosa Collaborative Study Group. (1992). Fluoxetine in the treatment of bulimia nervosa. A multicenter, placebo-controlled, double-blind trial. Archives of General Psychiatry, 49(2), 139–147. https://doi.org/10.1001/archpsyc.1992.01820020059008
Darmowe pliki
Pobierz PDF i inne pliki
Sukces!
Sprawdź swoją skrzynkę odbiorczą – wysłaliśmy tam wszystkie materiały.
Slajd 4 z 11
Jedno z dużych badań dostarczyło nam kluczowych danych, że wysokie dawki działają wyraźnie lepiej niż niższe. W tym badaniu porównywano 60 mg fluoksetyny, 20 mg fluoksetyny i placebo. Dawka 60 mg była zdecydowanie skuteczniejsza niż 20 mg, a 20 mg niewiele różniło się od placebo. Doprowadziło to do stosowania fluoksetyny w leczeniu bulimii w dawkach powyżej 20 mg. Bardzo często dochodzi się do 60 lub 80 mg dziennie. Jeśli pacjent rozpoczyna leczenie i dobrze reaguje na lek, niekoniecznie zwiększamy dawkę ponad poziom, przy którym uzyskano dobrą odpowiedź. Jednak w przypadku bulimii większość z nas zwiększa dawkę szybciej niż w leczeniu zaburzeń nastroju czy zaburzeń lękowych.
Źródła:
- Yu, S., Zhang, Y., Shen, C., Zhang, Y., Zhu, J., Hu, M., Zhu, Q., & Chen, K. (2023). Efficacy of pharmacotherapies for bulimia nervosa: A systematic review and meta-analysis. BMC Pharmacology and Toxicology, 24(1), 72. https://doi.org/10.1186/s40360-023-00713-7
- Fluoxetine Bulimia Nervosa Collaborative Study Group. (1992). Fluoxetine in the treatment of bulimia nervosa. A multicenter, placebo-controlled, double-blind trial. Archives of General Psychiatry, 49(2), 139–147. https://doi.org/10.1001/archpsyc.1992.01820020059008
Slajd 5 z 11
Ta tendencja do uzyskiwania najlepszych wyników przy wysokich dawkach wydaje się ogólnie dotyczyć wszystkich leków z grupy SSRI. Wydaje się to prawdziwe w przypadku sertraliny, citalopramu, escitalopramu i paroksetyny. Istnieje jednak kilka istotnych zastrzeżeń. Pierwsze dotyczy obaw związanych z wpływem citalopramu na przewodnictwo sercowe, co ogranicza dawkę, którą można stosować. Często wydaje się, że zalecana dawka citalopramu jest prawdopodobnie niższa niż ta, która byłaby najbardziej skuteczna dla wielu osób w leczeniu bulimii. W rezultacie ten lek nie jest tak często stosowany.
Źródła:
- Yu, S., Zhang, Y., Shen, C., Zhang, Y., Zhu, J., Hu, M., Zhu, Q., & Chen, K. (2023). Efficacy of pharmacotherapies for bulimia nervosa: A systematic review and meta-analysis. BMC Pharmacology and Toxicology, 24(1), 72. https://doi.org/10.1186/s40360-023-00713-7
- Crow, S. J. (2019). Pharmacologic treatment of eating disorders. The Psychiatric Clinics of North America, 42(2), 253-262. https://doi.org/10.1016/j.psc.2019.01.007
Slajd 6 z 11
Paroksetyna również nie jest tak często stosowana ze względu na ogólne przekonanie, że może wiązać się z większym ryzykiem przyrostu masy ciała niż inne leki z grupy SSRI. To wszystko skłania nas głównie do stosowania fluoksetyny.
Źródła:
- Israël, M. (2002). Should some drugs be avoided when treating bulimia nervosa? Journal of Psychiatry and Neuroscience, 27(6), 457.
Darmowe pliki
Pobierz PDF i inne pliki
Sukces!
Sprawdź swoją skrzynkę odbiorczą – wysłaliśmy tam wszystkie materiały.
Slajd 7 z 11
Ogólnie rzecz biorąc, inne leki przeciwdepresyjne również są skuteczne. Często stosuje się leki z grupy SNRI. Warto stosować stosunkowo wyższe dawki. Warto zauważyć, że trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mają dobre poparcie w literaturze, ale obecnie są bardzo rzadko stosowane zarówno ogólnie, jak i w leczeniu bulimii. Inhibitory MAO również wykazały dobrą skuteczność w badaniach, ale obecnie byłyby rzadko stosowane.
Źródła:
- Yu, S., Zhang, Y., Shen, C., Zhang, Y., Zhu, J., Hu, M., Zhu, Q., & Chen, K. (2023). Efficacy of pharmacotherapies for bulimia nervosa: A systematic review and meta-analysis. BMC Pharmacology and Toxicology, 24(1), 72. https://doi.org/10.1186/s40360-023-00713-7
Slajd 8 z 11
Ważne jest, aby wspomnieć o bupropionie. Bupropion był badany w leczeniu bulimii. Przeprowadzono umiarkowanej wielkości, krótkoterminowe badanie trwające osiem tygodni. Było to badanie kontrolowane placebo, w którym u niespełna 6% uczestników z bulimią wystąpił napad drgawkowy toniczno-kloniczny w ciągu tych ośmiu tygodni. Było to jedno z pierwszych miejsc, w których zidentyfikowano obawy dotyczące ryzyka napadów drgawkowych związanych z tym lekiem. Warto zauważyć, że było to bardzo krótkie badanie, a mimo to efekt był dość wyraźny. Jest to kluczowa informacja dotycząca leczenia bulimii lekami. Ważne jest, aby unikać bupropionu w tej sytuacji. W dziedzinie zaburzeń odżywiania rzadko stosujemy bupropion właśnie z powodu tych obaw.
Źródła:
- Horne, R. L., Ferguson, J. M., Pope, H. G., Jr., Hudson, J. I., Lineberry, C. G., Ascher, J., & Cato, A. (1988). Treatment of bulimia with bupropion: a multicenter controlled trial. The Journal of Clinical Psychiatry, 49(7), 262–266.
Slajd 9 z 11
Chciałbym również zauważyć, że istnieje ograniczona literatura potwierdzająca skuteczność topiramatu i antagonistów opioidów. Są to leki trzeciego i czwartego wyboru. Szczególnie w przypadku topiramatu obserwujemy często pewien stopień utraty masy ciała, co może być pożądanym efektem u osób z zaburzeniami z napadami objadania się, ale zazwyczaj nie będzie pożądanym efektem w leczeniu bulimii. To często skłania nas do unikania tego leku.
Źródła:
- Yu, S., Zhang, Y., Shen, C., Zhang, Y., Zhu, J., Hu, M., Zhu, Q., & Chen, K. (2023). Efficacy of pharmacotherapies for bulimia nervosa: A systematic review and meta-analysis. BMC Pharmacology and Toxicology, 24(1), 72. https://doi.org/10.1186/s40360-023-00713-7
Darmowe pliki
Pobierz PDF i inne pliki
Sukces!
Sprawdź swoją skrzynkę odbiorczą – wysłaliśmy tam wszystkie materiały.
Slajd 10 z 11
Kluczowe punkty tej sekcji. Po pierwsze, leki przeciwdepresyjne są ogólnie pomocne. Po drugie, leki z grupy SSRI, a szczególnie fluoksetyna, są lekami pierwszego wyboru, częściowo dlatego, że baza danych dla fluoksetyny w literaturze jest najsilniejsza. Ta baza danych wyraźnie pokazuje, że wysokie dawki, takie jak 60 mg dziennie, są bardziej skuteczne niż 20 mg, a odpowiadające im równoważniki innych leków z grupy SSRI i prawdopodobnie SNRI wydają się mieć podobny efekt.
Slajd 11 z 11
Ponownie podkreślam, aby unikać bupropionu ze względu na ryzyko napadów drgawkowych. Na koniec chciałbym krótko wspomnieć, że badania kliniczne są zwykle krótkoterminowe, często trwają 6, 8, 10, może 12 tygodni, ale to nie odzwierciedla rzeczywistości klinicznej. Rzeczywistość kliniczna w zakresie tego, jak długo przepisywalibyśmy te leki, to idealnie przynajmniej miesiące, jeśli nie kilka lat.
